X
تبلیغات
رایتل



مرگ را دیده ام من...
پنج‌شنبه 11 آبان 1385

مرگ را من...

 

 

مرگ را دیده ام من.

من مرگ را زیسته ام

با آوازی غم ناک

غم ناک                         

و به عمری سخت دراز و سخت فرساینده.

 

آه بگذاریدم ! بگذاریدم !

اگر مرگ

همه ی آن لحظه ی آشناست که ساعت ِ سرخ

از تپش باز می ماند.

وشمعی- که به ره گذار باد -

میان نبودن و بودن

درنگی نمی کند،                        
خوشا آن دم که زن وار

با شادترین نیاز تن ام به آغوش اش کشم

تا قلب

به کاهلی از کار  

باز مانَد                         

و نگاه چشم به

خالی های جاودانه          

 بر دوخته                                   

 

و تن

عاطل !

 

***                 

 

دردا

دردا که مرگ

نه مردن شمع و

نه بازماندن ِ ساعت است،

نه استراحت ِ آغوش ِ زنی

که در رجعت جاودانه

                                    بازش یابی ،                              
نه لیموی پر آبی که می مکی

تا آنچه به دور افکندنی ست

تفا له ای بیش

                        نباشد :                         

 

 

 

تجربه یی ست

غم انگیز

غم انگیز            

غم انگیز                        

به سال ها و به سال ها و به سال ها...

 

 

وقتی که گرداگرد تو را مردگانی زیبا فرا گرفته اند

یا محتضرانی آشنا

که تو را بدیشان بسته اند                         

با زنجیرهای رسمی شناس نامه ها

و اوراق هویت

و کاغذ هایی

که از بسیاری ِ تمبر ها و مهرها

و مرکبی که به خوردشان رفته است

سنگین شده است –                               

 

وقتی که به پیرامون تو

چانه ها

دمی از جنبش باز نمی ماند          

بی آنکه از تمامی صداها

یک صدا                                     

آشنای تو باشد،-                                                

 

وقتی که دردها

از حسادت های حقیر

بر نمی گذرد                   

و پرسش ها همه

در محور روده هاست ...                            

آری ، مرگ

انتظاری خوف انگیز است؛                         

انتظاری

که بی رحمانه به طول می انجامد.             

 

مسخی ست دردناک

که مسیح را

شمشیر به کف می گذارد             

                        در کوچه های شایعه                                

تا به دفاع از عصمت مادر خویش

بر خیزد،                                                

 

 

من مرگ را زیسته ام

با آوازی غم ناک

غم ناک             

و به عمری سخت دراز و سخت فرساینده.

 


پاورقی : ترانه ی پرنده ی محسن چاوشی رو حتما گوش کنید

لینک دانلود برنامه ی گیلان شناسی رو گذاشتم .دانلود کنید.(با تشکر از وبلاگ بی برنامه و گیلانی ها)



در خبرنامه این بلاگ عضو شوید تا در هنگام بروز رسانی به شما اطلاع داده شود.
(این سیستم فقط برای کاربران بلاگ اسکای فعال می باشد.)
نام کابری:

لینک های روزانه

پیوند به سایر بلاگها